ایمپلنت دندان در کلینیک دندانپزشکی هلسا – سعادت آباد تهران
ایمپلنت دندان چیست؟
ایمپلنت دندان (Dental Implant) روشی مطمئن برای جایگزینی دندانهای از دسترفته است. در این درمان، پایهای فلزی از جنس تیتانیوم به نام فیکسچر بهعنوان ریشهی مصنوعی در استخوان فک قرار میگیرد و پس از دورهی جوشخوردن با استخوان (اُسئواینتگریشن) بهطور پایدار در جای خود تثبیت میشود. سپس اباتمنت (قطعهی رابط) روی فیکسچر بسته میشود و در نهایت روکش همرنگ و همشکل دندانهای طبیعی روی آن نصب میگردد تا عملکرد جویدن، گفتار و زیبایی بهطور قابلقبولی بازگردد.
ایمپلنتها به دلیل پایداری مکانیکی، شباهت عملکردی به دندان طبیعی و جلوگیری از تحلیل استخوان فک، در منابع تخصصی بهعنوان بهترین جایگزین دندان معرفی میشوند. انتخاب طرح درمان (ایمپلنت تکی، چندواحدی با بریج، یا فک کامل با بریج/اوردنچر) بر اساس معاینه بالینی، تصویربرداری (رادیوگرافی یا سیتیاسکن)، کیفیت و کمیت استخوان، و شرایط عمومی بیمار انجام میشود و مراحل شامل معاینه و برنامهریزی، کاشت فیکسچر، دوره التیام و اتصال اباتمنت، قالبگیری و نصب روکش نهایی است.
اجزای ایمپلنت دندان
ایمپلنت دندان از سه بخش اصلی تشکیل شده است که هر یک نقشی اساسی در استحکام، پایداری و زیبایی نهایی دندان جایگزین دارند:
۱. فیکسچر (Fixture)
فیکسچر بخش پایه و اصلی ایمپلنت است که بهصورت یک پیچ تیتانیومی در استخوان فک کاشته میشود. جنس آن معمولاً از تیتانیوم خالص یا آلیاژهای تیتانیومی زیستسازگار است تا با بدن انسان واکنش منفی نداشته باشد. این قطعه مانند ریشهی مصنوعی دندان عمل میکند و پس از چند ماه، طی فرایندی به نام اُسئواینتگریشن، بهطور کامل با استخوان فک جوش میخورد.
۲. اباتمنت (Abutment)
اباتمنت قطعهای رابط بین فیکسچر و روکش نهایی است. این بخش پس از جوشخوردن کامل پایه در استخوان فک نصب میشود و بهعنوان پایهی نگهدارندهی تاج دندان عمل میکند. اباتمنتها ممکن است فلزی یا سرامیکی باشند و بهصورت سفارشی متناسب با فرم لثه و زاویهی دندان طراحی میشوند.
۳. روکش یا تاج دندان (Crown)
روکش آخرین بخش ایمپلنت است که روی اباتمنت قرار میگیرد و قسمت قابلمشاهدهی دندان محسوب میشود. جنس آن معمولاً از سرامیک یا زیرکونیا است تا از نظر رنگ، شفافیت و فرم کاملاً شبیه دندان طبیعی به نظر برسد. روکش بهصورت تکی، چندتایی یا بهصورت بریج روی چند ایمپلنت نصب میشود.
در کلینیک دندانپزشکی هلسا در سعادتآباد، هر یک از این اجزا از برندهای معتبر و دارای تأییدیههای بینالمللی انتخاب میشوند تا استحکام طولانیمدت، زیبایی طبیعی و هماهنگی کامل با بافت دهان و فک برای بیماران فراهم گردد.
مزایای ایمپلنت دندان
ایمپلنت دندان بهعنوان پیشرفتهترین روش جایگزینی دندانهای از دسترفته، مزایای قابلتوجهی نسبت به سایر درمانها مانند دندان مصنوعی یا بریج دارد. این روش نهتنها از نظر عملکردی بلکه از نظر زیبایی و سلامت فک و لثه نیز بهترین نتیجه را ارائه میدهد. در ادامه به مهمترین مزایای ایمپلنت دندان اشاره میکنیم:
۱. عملکرد مشابه دندان طبیعی
ایمپلنتها بهصورت مستقیم در استخوان فک قرار میگیرند و مانند ریشهی طبیعی دندان عمل میکنند. این ویژگی باعث میشود عملکرد جویدن، گفتار و حس دهان کاملاً مشابه دندانهای طبیعی باشد و فرد هیچ تفاوتی در استفاده روزمره احساس نکند.
۲. جلوگیری از تحلیل استخوان فک
پس از کشیدن یا از دست دادن دندان، در صورت عدم جایگزینی بهموقع، استخوان فک دچار تحلیل میشود. ایمپلنت با انتقال نیروهای فیزیولوژیک به استخوان، از این فرایند جلوگیری کرده و تراکم استخوان را حفظ میکند.
۳. ماندگاری و طول عمر بالا
در صورت رعایت بهداشت دهان و مراجعهی منظم برای چکاپ، ایمپلنت دندان میتواند بیش از ۱۵ تا ۲۰ سال دوام داشته باشد و در بسیاری از بیماران مادامالعمر باقی بماند.
۴. حفظ ساختار دندانهای مجاور
برخلاف بریجهای دندانی، در ایمپلنت نیازی به تراش یا آسیب به دندانهای سالم مجاور وجود ندارد؛ بنابراین ساختار طبیعی دهان و دندانها کاملاً حفظ میشود.
۵. زیبایی و اعتمادبهنفس
روکشهای سرامیکی ایمپلنت از نظر رنگ، فرم و درخشندگی بسیار شبیه دندان طبیعی هستند. این موضوع باعث ایجاد لبخندی زیبا، متقارن و طبیعی میشود که تأثیر مستقیم بر اعتمادبهنفس فرد دارد.
۶. ثبات و راحتی بیشتر نسبت به دندان مصنوعی
ایمپلنتها کاملاً ثابت هستند و برخلاف پروتزهای متحرک، هنگام صحبت کردن یا خوردن غذا حرکت نمیکنند. این ثبات باعث افزایش آسایش و اطمینان در استفادهی روزمره میشود.
۷. بهبود سلامت دهان و لثه
با حفظ فضای طبیعی بین دندانها و جلوگیری از تجمع پلاک و باکتری، ایمپلنت به سلامت کلی دهان کمک میکند و احتمال بیماریهای لثهای را کاهش میدهد.
در کلینیک دندانپزشکی هلسا در سعادتآباد، تمامی مراحل کاشت ایمپلنت با بهرهگیری از سیستمهای پیشرفته تصویربرداری و برندهای معتبر جهانی انجام میشود تا نتیجهای زیبا، بادوام و کاملاً هماهنگ با چهره برای بیماران فراهم گردد.
برندهای ایمپلنت دندان در کلینیک دندانپزشکی هلسا
در کلینیک دندانپزشکی هلسا در سعادتآباد از برندهای معتبر و تأییدشدهی جهانی ایمپلنت استفاده میشود که از نظر دوام، استحکام و زیستسازگاری جزو برترین گزینهها در دنیا هستند.
فهرست برندهای ایمپلنت مورد استفاده در هلسا
ایمپلنت DIO – ساخت کره جنوبی
ایمپلنت CORE 1 – ساخت کره جنوبی
ایمپلنت SNOW – ساخت کره جنوبی
ایمپلنت مگاژن (MEGAGEN) – ساخت کره جنوبی
ایمپلنت ICX – ساخت آلمان
ایمپلنت SIC – ساخت آلمان
ایمپلنت اشترومن (Straumann) – ساخت سوئیس
| نام ایمپلنت | کشور سازنده |
|---|---|
| ایمپلنت DIO | کره جنوبی |
| ایمپلنت CORE 1 | کره جنوبی |
| ایمپلنت SNOW | کره جنوبی |
| ایمپلنت مگاژن (MEGAGEN) | کره جنوبی |
| ایمپلنت ICX | آلمان |
| ایمپلنت SIC | آلمان |
| ایمپلنت اشترومن (Straumann) | سوئیس |
چند ایمپلنت برای کل دهان نیاز است؟
زمانی که تمام دندانهای یک فک از بین رفته باشند، میتوان با استفاده از ایمپلنتهای دندانی کل فک را بازسازی کرد. برای این نوع درمان، معمولاً از دو روش اصلی استفاده میشود که بسته به شرایط استخوان فک و انتظار بیمار از درمان، انتخاب میگردند.
🔹 روش اول: بریج کامل بر پایه ایمپلنت (پروتز ثابت)
در این روش، دندانپزشک ۶ تا ۸ پایه ایمپلنت را در فک قرار میدهد تا نقش ریشههای مصنوعی دندان را ایفا کنند. سپس بین ۱۲ تا ۱۴ روکش سرامیکی روی این پایهها بهصورت یکپارچه نصب میشود.
این روش از نظر عملکرد و حس جویدن، بیشترین شباهت را به دندانهای طبیعی دارد. بریج ثابت کاملاً به فک متصل است و برخلاف دندان مصنوعی، نیازی به خارج کردن آن وجود ندارد.
به دلیل تعداد بیشتر پایهها و پایداری بالا، قدرت جویدن در این روش حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد مشابه دندان طبیعی است و زیبایی لبخند نیز کاملاً طبیعی و متناسب خواهد بود.
🔹 روش دوم: اوردنچر متحرک بر پایه ایمپلنت
در روش اوردنچر، معمولاً ۲ تا ۴ ایمپلنت در هر فک کار گذاشته میشود و یک پروتز متحرک مخصوص روی آنها قرار میگیرد.
این پروتز با کمک اتصالات خاص (مانند کلیپس یا گیرههای مغناطیسی) به پایهها متصل میشود و در مقایسه با دندان مصنوعی معمولی، ثبات و راحتی بسیار بیشتری دارد.
پروتز از جنس آکریل ساخته میشود و لثهی مصنوعی صورتیرنگ دارد که ظاهر آن طبیعیتر است. اوردنچر گزینهای مناسب برای افرادی است که حجم استخوان فک محدودی دارند یا بهدنبال روشی اقتصادیتر هستند.
در کلینیک دندانپزشکی هلسا در سعادتآباد، انتخاب بین بریج ثابت و اوردنچر پس از بررسی دقیق تصاویر رادیوگرافی، ارزیابی تراکم استخوان و مشاوره تخصصی انجام میشود تا هر بیمار بهترین گزینه را از نظر پایداری، زیبایی و هزینه انتخاب کند.
لبخندهای کلینیک دندانپزشکی هلسا
مراحل ایمپلنت دندان
فرآیند ایمپلنت دندان شامل چند مرحلهی تخصصی است که با دقت بالا و با توجه به شرایط دهان و استخوان فک هر بیمار انجام میشود. این مراحل معمولاً بهصورت گامبهگام و با فاصلهی زمانی مشخص بین جلسات صورت میگیرد تا جوشخوردن کامل پایه با استخوان فک تضمین شود.
🔹 مرحله اول: معاینه و طرح درمان
در ابتدا، دندانپزشک وضعیت دهان، لثه و استخوان فک را بررسی میکند. در این مرحله ممکن است از تصاویر رادیوگرافی یا سیتیاسکن سهبعدی برای ارزیابی حجم و کیفیت استخوان استفاده شود. سپس با توجه به نتیجهی بررسیها، برنامهی درمانی دقیق شامل تعداد ایمپلنتها، محل کاشت و نوع روکش تنظیم میشود.
🔹 مرحله دوم: کشیدن دندان آسیبدیده
اگر دندانی در محل موردنظر باقی مانده باشد که بهشدت پوسیده یا غیرقابل ترمیم است، پیش از کاشت ایمپلنت تحت بیحسی موضعی کشیده میشود. در بعضی موارد، ایمپلنت میتواند بلافاصله پس از کشیدن دندان جایگذاری شود، اما در موارد دیگر نیاز به چند هفته زمان برای ترمیم بافت استخوانی وجود دارد.
🔹 مرحله سوم: بازسازی استخوان (در صورت نیاز)
در شرایطی که استخوان فک استحکام یا ارتفاع کافی برای نگهداری ایمپلنت نداشته باشد، از پیوند یا پودر استخوان برای تقویت فک استفاده میشود. این مرحله باعث افزایش حجم استخوان میشود تا پایهی ایمپلنت در موقعیتی ایمن و پایدار قرار گیرد. دورهی ترمیم معمولاً بین سه تا شش ماه است.
🔹 مرحله چهارم: جراحی کاشت ایمپلنت
در این مرحله، فیکسچر تیتانیومی (پایه ایمپلنت) در استخوان فک کاشته میشود. جراحی با بیحسی موضعی و بدون درد انجام میشود. پس از کاشت، یک قطعهی موقت به نام هیلینگ کپ یا هیلینگ اباتمنت روی پایه بسته میشود تا مسیر دسترسی به ایمپلنت در مراحل بعدی حفظ گردد.
دورهی جوشخوردن پایه با استخوان (اُسئواینتگریشن) معمولاً بین سه تا شش ماه زمان میبرد. در این مدت، بخیهها غالباً جذبی هستند و نیازی به کشیدن ندارند.
🔹 مرحله پنجم: نصب اباتمنت
بعد از آنکه پایهی ایمپلنت بهطور کامل با استخوان فک جوش خورد، دندانپزشک لثه را بهصورت جزئی باز میکند و اباتمنت (پایهی نگهدارندهی روکش) را روی فیکسچر نصب میکند. اباتمنت نقش اتصالدهندهی بین پایه و تاج نهایی را دارد.
🔹 مرحله ششم: قالبگیری و طراحی لبخند
پس از نصب اباتمنت، از دهان بیمار قالبگیری دقیق انجام میشود تا روکش نهایی با دندانهای مجاور هماهنگ باشد. در این مرحله، شکل، اندازه و رنگ دندانها بررسی میشود تا لبخندی طبیعی و متناسب با چهره ایجاد شود. گاهی پروتز باید چند مرتبه آزمایش و تنظیم شود تا بهترین نتیجه حاصل گردد.
🔹 مرحله هفتم: روکش موقت
پیش از قرار دادن تاج دائمی، در برخی بیماران از روکش موقت استفاده میشود تا هم از ایمپلنت محافظت شود و هم فرم لثهها بهصورت طبیعی شکل بگیرد. روکش موقت همچنین به بیمار کمک میکند تا به عملکرد و ظاهر دندان جدید عادت کند.
🔹 مرحله هشتم: نصب روکش نهایی
در مرحلهی پایانی، روکش اصلی (تاج سرامیکی) که در لابراتوار دندانسازی طراحی شده، روی اباتمنت نصب میشود. این روکش از نظر رنگ و فرم دقیقاً مطابق با سایر دندانهای طبیعی بیمار ساخته شده و نتیجهی نهایی لبخندی زیبا، متقارن و بادوام است.
چه کسانی نمیتوانند ایمپلنت انجام دهند؟
اگرچه ایمپلنت دندان یکی از موفقترین و مطمئنترین درمانهای دندانپزشکی است، اما انجام آن برای همهی افراد مناسب نیست. موفقیت کاشت ایمپلنت به سلامت عمومی بدن، شرایط دهان و استخوان فک بستگی دارد. در برخی موارد، تا زمانی که مشکل زمینهای برطرف نشود، انجام ایمپلنت توصیه نمیشود. در ادامه به مهمترین موارد عدم صلاحیت برای انجام ایمپلنت اشاره شده است:
🔹 ۱. افراد با بیماریهای کنترلنشده سیستمیک
افرادی که دچار بیماریهایی مانند دیابت کنترلنشده، فشار خون شدید، بیماریهای قلبی پیشرفته، یا نقص سیستم ایمنی هستند، در معرض خطر بالاتر عفونت یا شکست در جوش خوردن ایمپلنت قرار دارند.
در صورت کنترل بیماری و تحت نظر پزشک متخصص، انجام ایمپلنت با احتیاط ممکن است، اما در شرایط فعال بیماری، کاشت ایمپلنت ممنوع است.
🔹 ۲. افراد مبتلا به پوکی یا تحلیل استخوان فک
برای موفقیت ایمپلنت، وجود استخوان کافی و سالم در محل کاشت ضروری است. در بیمارانی که به دلیل بیدندانی طولانیمدت، افزایش سن یا بیماریهای استخوانی دچار تحلیل استخوان فک شدهاند، ابتدا باید پیوند یا بازسازی استخوان انجام شود. در غیر این صورت، پایهی ایمپلنت توان پشتیبانی از فشار جویدن را نخواهد داشت.
🔹 ۳. افراد سیگاری یا مصرفکنندهی مواد دخانی
سیگار و قلیان با کاهش جریان خون در بافت لثه و استخوان، باعث کاهش درصد موفقیت ایمپلنت میشوند. استعمال دخانیات روند ترمیم را کند کرده و احتمال عفونت و لقشدن ایمپلنت را بالا میبرد. برای این افراد، قطع مصرف دخانیات حداقل ۲ تا ۳ هفته قبل و بعد از جراحی الزامی است.
🔹 ۴. بیماران دارای مشکلات لثهای درماننشده
وجود بیماریهای فعال لثه مانند پریودنتیت یا التهاب مزمن لثه میتواند مانع جوش خوردن ایمپلنت با استخوان شود. بنابراین پیش از کاشت ایمپلنت، لازم است درمان کامل لثه انجام گیرد و محیط دهان به حالت سالم بازگردد.
🔹 ۵. افراد در حال شیمیدرمانی یا پرتودرمانی
بیمارانی که در حال دریافت شیمیدرمانی یا پرتودرمانی ناحیه فک و صورت هستند، به دلیل کاهش توان بازسازی بافتها و احتمال نکروز استخوان، تا پایان دورهی درمان و بازگشت توان ترمیم بافتها (حدود ۶ تا ۱۲ ماه بعد)، نمیتوانند ایمپلنت انجام دهند.
🔹 ۶. سنین پایین با رشد استخوانی کاملنشده
در نوجوانان و جوانانی که رشد فک هنوز کامل نشده است، کاشت ایمپلنت ممکن است در آینده با تغییر موقعیت دندانها یا رشد استخوان دچار جابجایی شود. به همین دلیل انجام ایمپلنت معمولاً بعد از ۱۸ سالگی در دختران و ۲۰ سالگی در پسران توصیه میشود.
🔹 ۷. زنان باردار
در دوران بارداری، بهویژه در سهماههی اول و سوم، انجام هرگونه جراحی دندانی از جمله ایمپلنت توصیه نمیشود. بهترین زمان برای این درمان پس از زایمان و بازگشت شرایط هورمونی بدن به حالت طبیعی است.
در کلینیک دندانپزشکی هلسا در سعادتآباد، پیش از هرگونه اقدام درمانی، بررسی کامل وضعیت عمومی و دهانی بیمار انجام میشود. در صورتی که هرکدام از شرایط فوق وجود داشته باشد، ابتدا درمانهای تکمیلی و اصلاحی انجام شده و سپس ایمپلنت در زمان مناسب و با اطمینان کامل صورت میگیرد.
مراقبت های بعد از ایمپلنت دندان
رعایت دقیق مراقبتهای پس از کاشت ایمپلنت دندان نقش تعیینکنندهای در موفقیت درمان و تسریع روند ترمیم دارد. هرچند ایمپلنت یکی از مقاومترین درمانهای دندانپزشکی است، اما در روزها و هفتههای ابتدایی پس از جراحی، پایهی ایمپلنت هنوز در مرحلهی جوشخوردن با استخوان فک است و نیاز به دقت ویژه دارد. در ادامه، مهمترین توصیههای مراقبتی آورده شده است:
۱. مراقبتهای ۲۴ ساعت اول
تا زمانی که اثر بیحسی از بین نرفته، از خوردن غذا یا نوشیدنی داغ خودداری کنید.
در روز اول، از کمپرس سرد (یخ) روی گونه در فواصل منظم استفاده کنید تا تورم و التهاب کاهش یابد.
در ۲۴ ساعت اول دهان خود را نشویید و آب دهان را به آرامی بیرون بریزید تا بخیهها آسیب نبینند.
از فعالیتهای سنگین یا خم شدن زیاد پرهیز کنید؛ زیرا ممکن است باعث خونریزی شود.
۲. رژیم غذایی مناسب
در چند روز اول از غذاهای نرم و ولرم مانند سوپ، پوره، ماست و سیبزمینی آبپز استفاده کنید.
از جویدن غذا در ناحیهی ایمپلنتشده تا زمان ترمیم کامل خودداری نمایید.
مصرف مواد سفت مانند آجیل، تهدیگ، یخ و خوراکیهای چسبناک (مانند کارامل یا آدامس) در هفتههای نخست ممنوع است.
نوشیدنیهای گازدار، قهوهی داغ و الکل روند بهبودی را کند میکنند و باید تا چند روز حذف شوند.
۳. بهداشت دهان و دندان
مسواک زدن باید با مسواک نرم و حرکات ملایم انجام شود تا به بخیهها یا پایه آسیب نرسد.
از دهانشویهی حاوی کلرهگزیدین طبق تجویز پزشک برای جلوگیری از عفونت استفاده کنید.
نخ دندان یا برس بیندندانی مخصوص ایمپلنت را پس از ترمیم لثه بهصورت منظم به کار ببرید تا از تجمع پلاک جلوگیری شود.
۴. اجتناب از دخانیات و الکل
سیگار و قلیان باعث کاهش اکسیژنرسانی به بافت لثه و تأخیر در جوش خوردن ایمپلنت میشوند. توصیه میشود حداقل دو هفته قبل و بعد از جراحی از مصرف دخانیات خودداری شود. مصرف الکل نیز روند ترمیم بافت را مختل میکند.
۵. کنترل درد و تورم
کمی درد، تورم یا کبودی پس از جراحی طبیعی است و با مصرف داروهای تجویزی دندانپزشک قابل کنترل است.
در صورت بروز درد شدید، خونریزی مداوم یا تب، حتماً باید به پزشک معالج مراجعه شود.
۶. مراقبتهای بلندمدت
پس از جوش خوردن ایمپلنت با استخوان، مراقبتهای روزانه باید مشابه دندان طبیعی ادامه یابد. مراجعه منظم (هر شش ماه یکبار) برای چکاپ، جرمگیری و پولیش ایمپلنت باعث افزایش طول عمر و جلوگیری از التهاب اطراف آن (پریایمپلنتیت) میشود.
جراحی های لازم برای ایمپلنت
برای قرار دادن پایه ایمپلنت در استخوان فک، این استخوان باید از دو نظر در شرایط ایدهآل باشد: کیفیت (تراکم استخوان) و کمیت (ابعاد استخوان شامل ارتفاع و قطر).
اگر هرکدام از این فاکتورها کمتر از حد استاندارد باشد، لازم است پیش از کاشت ایمپلنت از روشهای بازسازی استخوان استفاده شود تا فک استحکام کافی پیدا کند. در ادامه، متداولترین جراحیهای قبل از ایمپلنت توضیح داده شدهاند:
جراحی سینوس لیفت (Sinus Lift)
در نواحی خلفی فک بالا، فضاهایی به نام سینوسهای فکی وجود دارند که به حفره بینی متصلاند. گاهی گسترش این سینوسها باعث کاهش ارتفاع استخوان فک در ناحیهی بالایی میشود. در چنین شرایطی، برای جلوگیری از ورود پایه ایمپلنت به سینوس، باید کف آن با روش سینوس لیفت بالا برده شود.
دو نوع روش برای این جراحی وجود دارد:
سینوس لیفت بسته (Closed Sinus Lift):
اگر کمبود ارتفاع استخوان در حد ۲ تا ۳ میلیمتر باشد، بدون نیاز به باز کردن دیواره جانبی سینوس، از ناحیهی جایگذاری ایمپلنت به کف سینوس دسترسی ایجاد میشود و با ابزار مخصوص، غشای سینوس اندکی بالا برده و زیر آن با پودر استخوان پر میشود.سینوس لیفت باز (Open Sinus Lift):
در مواردی که نیاز به افزایش بیش از ۴ تا ۵ میلیمتر باشد، از روش باز استفاده میشود. در این روش، از داخل دهان پنجرهای روی دیواره جانبی سینوس (تکنیک window) ایجاد میشود تا جراح بتواند غشای کف سینوس را بالا ببرد و زیر آن را با پودر استخوان پر کند. این روش دقت بالایی دارد و معمولاً در بازسازیهای گسترده فک بالا انجام میشود.
جراحی پیوند استخوان (GBR – Guided Bone Regeneration)
در صورتی که استخوان فک از نظر ضخامت یا تراکم کافی نباشد، از تکنیک بازسازی هدایتشده استخوان (GBR) استفاده میشود. در این روش، با استفاده از پودر استخوان و ممبران (غشای مخصوص)، بخشهای تحلیلرفتهی استخوان تقویت و بازسازی میشوند تا پایه ایمپلنت در موقعیت مستحکمتری قرار گیرد.
فرآیند ترمیم استخوان معمولاً چند ماه طول میکشد تا مواد پیوندی با استخوان طبیعی فک ترکیب شده و بستر مناسبی برای کاشت پایه ایمپلنت فراهم گردد.
میزان موفقیت ایمپلنت
ایمپلنت دندان یکی از مطمئنترین و موفقترین درمانهای جایگزینی دندان در دندانپزشکی مدرن است. بر اساس مطالعات بالینی بینالمللی، میزان موفقیت این درمان در شرایط استاندارد بین ۹۵ تا ۹۸ درصد گزارش شده است.
با این حال، این میزان بسته به سلامت عمومی بیمار، کیفیت استخوان فک، رعایت بهداشت دهان و مهارت دندانپزشک ممکن است متفاوت باشد.
